Take a fresh look at your lifestyle.

مدیریت ریسک در موسسات مالی

مدیریت ریسک در موسسات مالیReviewed by باقری on Sep 24Rating: 5.0

طبق نظریه اقتصادی استاندارد، مدیران شرکت باید سود مورد انتظار را بدون توجه به تنوع درآمدهای گزارش ‌شده به حداکثر برسانند، در این راه نوساناتی در بازار کسب و کار نیز رخ می دهد که گاها پیش بینی نشده است و موقعیت مالی را به خطر می اندازد، مدیریت ریسک عامل مهمی در حرکت در زمان رکود و مشکلات بازار است، با برخورداری از هوش ریسکی می توان از مسیرهای دشوار عبور کرد و از خطرات فرصت برای کسب موفقیت ساخت.

مرور اخیر مقالات چهار دلیل برای توجیه مدیریت ریسک فعال ارایه می‌دهد:

[btnForPushNotification]

روش‌های مدیریت ریسک فعال

 

مدیریت ریسک در موسسات مالی1

چگونه یک شرکت می ‌تواند برای محدود کردن و مدیریت فعالانه ریسک از تکنیک‌ های درست استفاده کند؟ چه روش‌ هایی را می توان برای مدیریت مناسب ریسک ‌هایی که مدیریت شرکت مسئول آن است، به اجرا در آورد؟

کارمندانی که از هوش ریسکی برخوردارند، برای کنترل مدیریت ریسک باید رویه ‌های خاصی ایجاد کنند، هدف یک سیستم مدیریت ریسک اندازه ‌گیری و مدیریت سوددهی شرکت با ریسک ‌های مختلف است که مدیریت به عنوان هسته مرکزی برای اخذ فرصت های طلایی خود شناسایی کرده ‌است، برای هر مقوله ریسک، شرکت از یک روش چهار مرحله‌ای برای اندازه ‌گیری و مدیریت سوددهی سطح شرکت استفاده می‌ کند.

 

به طور کلی، یک شرکت از این ابزارها برای تعریف دقیق ریسک، محدود کردن میزان در معرض خطر قرار گرفتن به سطوح قابل ‌قبول استفاده می‌ کند و تصمیم گیرندگان را به مدیریت ریسک به شیوه‌ ای که با اهداف شرکت سازگار باشد، تشویق می ‌کند.

مرحله ۱. ایجاد استانداردها و گزارش‌ها

 

 

مدیریت ریسک در موسسات مالی2

تنظیم استاندارد و گزارش مالی جز لاینفک سیستم مدیریت ریسک می ‌باشند، استانداردهای بیمه نامه، دسته بندی های ریسک، و استانداردهای بازبینی همه ابزارهای سنتی کنترل ریسک هستند. مدیریت نیاز به ارزیابی و درجه ‌بندی سازگار سوددهی و درک خطرات نهفته در بازار مالی دارد تا میزان خطرات مالی را کاهش داده و بتواند سود بیشتری نسبت به رقبا در آشفتگی مالی بازار جذب کند و این سود دهی با استفاده از هوش ریسکی حاصل می شود.

گزارش مالی استاندارد برای سرمایه گذاران به منظور ارزیابی ریسک دارایی و ریسک سطح شرکت ضروری است، این نیاز فراتر از گزارش ‌های عمومی و اظهارنامه ‌های مالی برای مدیریت اطلاعات در مورد کیفیت دارایی و وضعیت ریسک می باشد، چنین گزارش ‌های داخلی به استانداردسازی مشابه نیاز دارند و باید بیشتر ارائه شوند، گزارش‌ های روزانه یا هفتگی که جایگزین گزارش‌ های ماهانه می گردند.

 

مرحله ۲. اعمال محدودیت ‌های موقعیتی و قوانین

 

مدیریت ریسک در موسسات مالی3

یک شرکت باید محدودیت ‌هایی برای پوشش دادن معاملات، اعتبارها و تولیدات نسبت به ریسک‌های سیستماتیک اعمال کند، به طور کلی، هر فردی که متعهد به سرمایه گذاران، وام دهندگان، و مدیران می باشد، باید یک حد تعریف ‌شده ‌ای داشته باشد.

ارائه خلاصه گزارش ‌ها به مدیریت می ‌تواند به صورت دوره‌ ای میزان موفقیت در موقعیت های خطرناک و سوددهی در این فواصل را مشخص کند، از این طریق می توانید استراتژی هایی موفق را در موقعیت های مشابه به کار گیرید، در سازمان‌های بزرگ با هزاران موقعیت شغلی و معاملات روزانه، ارائه گزارش دقیق و به موقع بسیار دشوار است، اما هوش ریسکی آن را ضروری می داند.

[btnForPushNotification]

مرحله ۳. دستورالعمل‌های سرمایه‌گذاری و استراتژی‌های سرمایه‌گذاری را تنظیم کنید.

مدیریت ریسک در موسسات مالی6
یک شرکت باید دستورالعمل ‌های سرمایه‌ گذاری و استراتژی ‌های سرمایه ‌گذاری در آینده نزدیک را بر حسب تعهدات به یک منطقه خاص بازار، میزان خطرات، یا نیاز به پوشش ریسک سیستماتیک در یک زمان خاص را طرح ‌ریزی کند. هوش ریسکی عامل موفقیت در اخذ استراتژی های سرمایه گذاری و معاملات در موقعیت های مختلف است.

این استراتژی ‌های سرمایه‌گذاری، تامین مالی سرمایه و کاهش ریسک سیستماتیک را تسهیل کرده و به مدیریت اجازه می ‌دهد تا به جای بودجه، بر نیازهای مشتری برای ریشه یابی و خدمات تمرکز کند.

مرحله ۴. تنظیم قراردادهای تشویقی و جبران خسارت

مدیریت ریسک می‌تواند با قرارداد های قابل پی‌گیری با مدیران فروش و جبران خسارت به خطراتی که متحمل می ‌شوند، نیاز به کنترل‌ های دقیق و پرهزینه را کاهش دهد، با این حال، چنین قراردادهایی نیازمند ارزیابی موقعیت دقیق، هزینه مناسب و سیستم‌ های حسابداری سرمایه، تحلیل حسابداری هزینه اساسی، و ارزیابی ریسک هستند که ممکن است سال‌ ها طول بکشد، با وجود دشواری، قرارداد های جبرانی به خوبی طراحی‌ شده، اهداف مدیران و سهامداران دیگر را به شیوه ‌ای مطلوب تطبیق می دهد.

پیاده سازی مدیریت ریسک در سراسر دنیا

 

مدیریت ریسک در موسسات مالی4

مدیریت ریسک در سراسر جهان مستلزم تعهد قابل ‌توجه زمان و منابع است، این امر نیازمند تمرکز بر کسب و کارهای اصلی یک شرکت، بازبینی بالا ، تجارت یا بازار، و واسطه‌ گری با دیدگاه مدیریت ریسک می ‌باشد، این امر منجر به ساخت پایگاه ‌داده ‌ها و سیستم‌ های گزارش دهی کاملا متفاوت از سیستم‌ های حسابداری استاندارد می ‌شود، در این فرآیند، چند راهنما برای اجرای موفقیت‌ آمیز استراتژی هوش ریسکی وجود دارد:

 

1. مدیریت ریسک باید برای یک برنامه کسب‌ و کار یک موسسه غیر ضروری باشد. تصمیمات برای ورود، خروج، یا تمرکز بر فعالیت‌های کسب‌ و کار موجود نیازمند ارزیابی دقیق ریسک‌ های بالقوه و همچنین بازده‌ های بالقوه است، یک شرکت باید شیوه‌ های مدیریت ریسک برای هر فعالیت تجاری را که به دنبال آن است را تعریف کند، باید بخشی از فعالیت‌ ها را از تمرکز خود حذف کند به طوری که گاهی ریسک قابل اجتناب را به دلیل فقدان نظارت مدیریتی در نظر نمی‌گیرد.

 

[btnForPushNotification]

2. یک شرکت باید ریسک ‌های خاص هر فعالیت را تعریف کرده و روش ‌هایی را برای اندازه‌گیری آنها توسعه دهد، باید پایگاه‌ های اطلاعاتی را توسعه دهد تا با استفاده از هوش ریسکی ریسک را بطور مداوم در کل سازمان اندازه‌ گیری کند.

3. یک شرکت باید دستورالعمل ‌هایی را ایجاد کند تا مدیریت ریسک را از نزدیک‌ ترین نقطه فرضی ریسک شروع کند، این به این معنی است که باید رویه ‌های ورود تجاری، اسناد مشتری، روش ‌های تعامل مشتری، محدودیت‌ های تجاری، استراتژی ‌های پوششی ریسک، و مجموعه ‌ای از فعالیت ‌های نرمال دیگر برای حفظ کنترل مدیریت، تولید داده ‌های سازگار را برای حذف خطرات احتمالی انجام دهد.

چند راهنما برای اجرای موفقیت‌ آمیز استراتژی هوش ریسکی

4. یک شرکت باید پایگاه ‌داده و سیستم‌ های ارزیابی را مطابق با نحوه اجرای آن توسعه دهد، به عنوان مثال، اکثر سیستم‌ های حسابداری برای عملیات معاملات تجاری، معاملات را براساس روز قرارداد ثبت می ‌کنند، با این حال، برای اندازه‌ گیری ریسک ‌های مربوط به تجارت، سیستم ‌های مدیریت ریسک باید براساس یک مبنای تجاری ثبت شوند، که این بدان معنی است که سیستم مدیریت ریسک باید به طور مستقیم به سیستم ورود به تجارت دسترسی داشته باشد.

 

علاوه بر این، برای گزارش دقیق روزانه، معاملات باید ثبت شوند و به طور مرتب چک شوند. وارد کردن اطلاعات تجاری در روز بعدی به اندازه کافی به موقع نیست و هوش ریسکی این را نمی پذیرد.

در نهایت، هیچ یک از این روش‌ها یا پایگاه ‌های داده تا زمانی که شرکت یک سیستم مدیریت ریسک کلی ایجاد کند که مدیران ارشد از آن استفاده می کنند ، موثر یا معنی‌دار نخواهد بود.

 

پاسخ دهید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.